Fotomomenten

Zaterdag 18 mei heeft Duncan sinds 44 jaar het Songfestival gewonnen voor Nederland. Dat is fotomoment waardig. Dames 2 heeft sinds 4 jaar weer eens 6-0 gewonnen. Dat is niet alleen een fotomoment waard maar ook een hele prestatie waarover geschreven dient te worden. Helaas zijn we ons fotomomentje vergeten dit keer. Dit zijn we in onze tennis carriere nog nooit vergeten om te doen met de tegenpartij. We werden zo opgeslokt door alle bijzondere momenten van het songfestival dat onze tegenstanders al waren gevlogen zonder dat we er erg in hadden. Het was ook lastig om te bepalen wie er nu bij het team zaten. Om half vier ’s middags kwamen er twee dames het park oplopen. De een ging voor om, de ander nam de achterdeur, dus hier was ook geen unanimiteit in te herkennen. Essie was daardoor enigszins van slag omdat er namen ingevuld moesten worden op het wedstrijdformulier. Juut bleef met de slagroomsnit (speciaal ontworpen voor Duncan) verbouwereerd in haar handen zitten en voor de rest gebeurde er niets. Buitenveldert was in geen velden of wegen te ontdekken, dus schreef Essie maar alvast 2-0 op het formulier. De eerste punten waren binnen. De Bookmakers hadden de tennisballen deze zaterdag op Dames 2 ingezet en dat deed ons stralen. Een goed moment voor een fotootje. Op dat tijdstip kwam cappie aangesneld. Deze had net haar fotomoment gehad bij de opening van een nieuwe uitdeelpost. Haren zaten lekker wild, make-up was goed zichtbaar en de lipjes aangezet. Een ideaal shot zou kunnen volgen. Helaas moest cappie direct de baan op, want Buitenveldert had zich daar reeds opgesteld. Juut had de eerste set al binnengesleept en cappie had twee games nodig om de champagne uit de porien te laten verdampen. Het ging voorspoedig allemaal, totdat er meer leden zich van het team van Buitenveldert zich meldden. Ze moesten alleen nog met elkaar kennismaken dus veel herkenning was er niet bij. Eigenlijk liepen ze direct het terras op naar de snit van Duncan want daar hadden deze vrouwen wel zin in. Of maar 1 dame, want de andere dame zat al ietwat strak in haar sportlegging gehesen. Er bleek een voorbips zichtbaar wat geen goed item is voor een fotomoment. Goed en wel bekomen van deze aanwinsten voor de dubbelpartijen kwam Juut breeduit lachend de baan af. Een super fotomoment en daar nam ze ook alle tijd voor. Direct daarachteraan kwam Leslie het park op geparadeerd. Wat nu drie dagen vliegen, twee dagen Librije en twee nachten niet geslapen. Leslie is altijd in voor een fotomoment als er achteraf wel gekeurd mag worden. Cappie was ondertussen flink aan het hijgen en probeerde haar hartslag onder controle te krijgen. Het zweet gutste van haar lichaam en haar hoofd kwam tot een kookpunt. Geen lekker fotomomentje, dus we mepten maar gewoon door. Jose had ondertussen de situatie geanalyseerd en kwam cappie twee tips geven. Cappie herpakte zichzelf, trok haar rokje recht, nam een Dextro en sloeg in drie returns de wedstrijd naar zich toe. De punten waren voor Dames 2. De bookmakers waren inmiddels dol geworden en het publiek kwam om baan 7 en 8 heen staan. Familie, dochters, aanhang, vrienden, alle bankjes waren bezet (of was dit meer bij baan 1 en 9 een feit). Het maakte ons niet uit want de druk voor Buitenveldert werd te hoog en ook de tweede dubbel werd opgegeven. De ietwat vreemde dames durfde wel de baan op te gaan tegen Juut en Jaqueline. Deze dame was speciaal overgevlogen uit de Rijnvogels om ons bij te staan bij deze mooie dubbel. De rally’s waren lang, hard, snel en een genot om naar te kijken. Het hoge tennisniveau werd opgemerkt door nog meer mensen en er werden dekens en flessen rose bijgehaald. Het is gewoon heerlijk om op het bankie samen naar een wedstrijd te kijken van je teamgenoten. Vaak worden er wijze lessen gegeven, niet alleen naar de spelende partij maar ook naar de bankvrouwtjes onder elkaar. Je komt altijd een beetje bij op het bankje. Je kunt je weer opladen voor de tweede wedstrijd of de derde helft of de aankomende week. Dat maakt de competitie altijd zo aantrekkelijk. De strijd op de baan in contrast met de gezelligheid op het bankje (het liefst onder de rode deken). Je bespreekt alle ins en outs van de afgelopen week en af en toe geef je een daverend applaus aan je zwoegende teamleden. Ik begrijp nu pas waarom het bankmoment van de vrijdagavond zo belangrijk is voor Essie. Ondertussen pakten Juut en Jaqueline de overwinning en bleven triomfantelijk op de baan staan voor het eigen fotomoment. Het bankje prooste met rose op de 6-0 overwinning. Dit hadden we in geen tijden meer meegemaakt. De veertig plus groep had gewoon effe 6 punten in the pocket. Dit moet gevierd worden onder het mooie stemgeluid van Duncan from the Netherlands. De dames van Buitenveldert hadden het te druk om kennis te maken met elkaar dus hadden wij zin in ons eigen fotomoment. Heerlijk met elkaar op een rij met een glas rose in ons hand onder bezielende begeleiding van Duncan met 6 punten op ons digitale wedstrijdformulier. Dames 2 wist allang waar de douze points naartoe gingen dit jaar………….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.