Krenten uit de pap

Zaterdag 11 mei is Dames 2 op weg naar Haarlem. Het voelt wat leger in de auto. Het kan ook zijn dat we onderweg iemand zijn verloren want bij het nemen van iedere bocht liggen we over elkaar heen te rollebollen. Onze Len zit dit keer achter het stuur en dan kan je wel een dollemans rit verwachten. Ze houdt zich keurig aan de snelheid, maar compenseert dit gedrag in de bochten. De koppeling wordt nog effe in zijn drie gezet en dan scheuren maar. Als je nog geen blessure had, dan was dit nu in ieder geval een feit. Len spuit nog een soort pannenkoekenspray in de auto en toen konden we de eerste kegel aanschouwen. Dit was het teken dat we Haarlem inreden en dat vonden wij helemaal niet erg. De buitenlucht deed ons goed, maar we misten Essie wel. Ze moest afhaken door een vervelende rugblessure. Hopelijk kan Tim haar op de juiste plek masseren zodat het binnen een mum van tijd weer over is. Daar had cappie wel vertrouwen in.

Pim Mulier zat nog niet op ons te wachten. De appeltaart stond al wel op tafel maar de dames waren nog in geen velden of wegen te zien. Gelukkig kwam Aster aangerend maar die had ook wat last van haar rug. Dames 2 was dus net iets sneller present. Pim Mulier had alleen 7 andere dames in de aanbieding zodat er even later genoeg ladies aan kwamen lopen. Hilde, Miranda, Jeanette en Natascha hielden haar vandaag gezelschap. Het was goed elkaar weer te zien en de verhalen gingen over en weer over de tafel. We waren heerlijk aan het kletsen in de zon en de appeltaart begon inmiddels een eigen leven te leiden. Natascha probeerde nog wat stukjes af te snijden maar er bleven alleen wat krenten over. De zon of de houdbaarheidsdatum had het gewonnen van de taart. Het kon ons niets schelen. Er was latte, er was thee, er was zon, er was geen formulier om in te vullen, er waren geen ballen en net geen rose wijntje, er waren wel padelbanen, hinnekende paarden, kussentjes voor onder de billen en veel tips van de online coach. Helaas waren deze tips voor 1 dame in het bijzonder bestemd maar toch mochten we af en toe een flitstip zien. Goed door de knieen, goed wijzen met de hand en helemaal doorslaan. Dit moet te onthouden zijn voor ons veertigers. En ja hoor, na ongeveer 4 uur ballen slaan, hadden we 4 krenten op het formulier geprikt. We hadden allemaal de single gewonnen en hadden wel een klein glaasje rose verdiend. Ook dat was een tip van de online coach maar ja, in Haarlem gaat het er toch net even anders aan toe dan in Vlaanderen dus we houden het maar even bij een kopje thee. De temperaturen op de baan zijn bijna tropisch maar eenmaal op een kussentje aan de kant is het goed fris en zijn thee en fleecedekens een vereiste!  De dubbels staan bij ons al lang vast maar Pim Mulier heeft nog even nodig om uit al die dames de juiste combi samen te stellen. Uiteindelijk spelen Judith en Lenneke tegen Hilde en Miranda op baan 1 en daarachter, verdekt opgesteld, Mariëlle en Leslie tegen Jeannette en Natascha. Baan 1 start lekker in het voordeel van kltv, de eerste set gaat goed en er verschijnt 1 rode krent aan onze kant op het gloednieuwe scorebord. Daarna wordt het spannend, de punten gaan gelijk op. Ons geroutineerde team houdt zich vast aan Judith’s nieuwe motto dat je iedere keer opnieuw mag beginnen maar daar zit natuurlijk wel een limiet aan! Maar goed, geroutineerd en op elkaar ingespeeld, daar kom je zomaar niet tussen en na een spannende tie-break is ook dit punt in de pocket. Op de baan ernaast gaat het allemaal wat moeizamer en dat begint al bij de toss. Mariëlle verlaat nog even de baan voor een sanitaire stop en laat Les alleen bij de belangrijke beslissing wie waar begint. Bij terugkomst is Cappie het er niet helemaal mee eens en wil graag nog wat wijzigen maar dat wordt niet getolereerd. Enfin, we beginnen er maar gewoon aan. Of het de hongerklop is of de zware week in Azië weten we niet maar de hartslag van Les stijgt angstaanjagend en wil niet meer omlaag. Door de online coach komt het niet want die laat niks meer horen. Jammer want een paar tips zouden best wel fijn zijn! De eerste set gaat verloren maar in de tweede gaat het beter. Er verschijnen wel wat pillen op de baan maar die zijn voor de tegenstander en niet voor ons. Mariëlle probeert nog een deal te sluiten; een pil in ruil voor een setje maar ook daar zijn de dames onverbiddelijk in. Jeannette overwint de kater en het slaaptekort en op een paracetamolletje winnen ze dit punt. We vinden het best, het is mooi geweest en willen aan de borrel. Maar ja, waar ga je dan zitten?? Alle tafels worden geprobeerd op het terras, kussens versleept, achtergebleven krenten van de taart teruggevonden om uiteindelijk te besluiten binnen te gaan zitten. Ook goed, we zitten gezellig en er is rosé en bittergarnituur. Gelukkig hoeven we geen vragenronde meer op te starten want we kennen elkaar inmiddels al redelijk en eigenlijk gaan de gesprekken verder waar we vorig jaar gebleven waren. In no time zijn de glazen leeg en gaan we over op flessen. De sfeer wordt steeds joliger en er worden zelfs stapafspraken gemaakt. De mensen die nog op het terras zaten komen nieuwsgierig even binnen kijken waarom er zo gelachen wordt (of ze hebben het gewoon koud natuurlijk). Ze nemen zelfs een hele stapel pizza’s mee maar er wordt al gauw duidelijk gemaakt dat er niks voor ons bij is. Beetje krenterig wel…..Een foto maken voor ons archief willen ze nog wel! Voordat we goed en wel klaarzitten is de shoot al over en na het bekijken en afkeuren van de foto’s moeten we het doen met de opmerking “zo ben je gewoon”. Okee dan! Tijd om met de Len-mobiel op huis aan te sturen..Met dezelfde snelheid en stijl als we gekomen zijn zoeven we weer naar huis. Het was een fijne dag met maar liefst 5 punten op zak. Dit jaar hebben we het allemaal wat zwaarder dan vorig jaar, zowel qua planning als pijntjes, maar dagen als deze zijn toch wel de krenten uit de pap. Koesteren en op naar volgende week!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.