By the balls

20 april 2019, de dag vóór Pasen, de dag vóór een aantal verjaardagsfeestje, de dag van volop zon maar bovenal de derde speeldag van de competitie. Onze tegenstanders komen uit Hillegom en zijn helemaal nieuw voor ons. Wij spelen vandaag met 4 maar even lijkt het erop dat Essie het helemaal alleen moet doen. Len heeft helaas een begrafenis waardoor ze later is, Mar is met haar jonge tennistalent onderweg en Les staat in de file op de wurft. Om 1 minuut over half 2 komen er al wat paniekerige appjes voorbij over wie er op baan 1 moet maar eigenlijk wil Esther gewoon weten waar we blijven. Als Les arriveert snapt ze meteen waarom…. Aan de tafel op het terras zit een roze legioen van 6 dames tegenover eentje van ons. Dat belooft niet veel goeds. Les krijgt gelijk het taartmes in haar handen gedrukt mét de opdracht om zuinig te snijden van de taart want
wie had er nou op zo’n groot team gerekend?? Zuinig zijn is geen probleem voor een Zeeuw dus iedereen heeft uiteindelijk een drankje en een hapje. Baan 9 ligt al een tijdje op ons te wachten dus besluiten we maar te beginnen. Er moet natuurlijk eerst officieel een papiertje worden ingevuld met allerlei gegevens maar dat is een taak voor cappie en die is er nog niet. Es en Les vinden alleen de voornamen prima, uitwisselen van gegevens niet nodig en speelsterktes al helemaal niet! Esther bijt het spits af en begint op baan 9. Ondanks de zon zijn de compressie sokjes toch uit de kast gehaald en Es gaat lekker. De eerste set wordt knap binnengehaald tegen Roos. Die laat het er echter niet bij zitten en pakt de tweede terug. Ondanks de support van pa vd Wiel en Jo die ook weer van de partij is én onze Len die is gearriveerd wordt het toch een zware dobber. In een driesetters verliezen we het eerste punt. Ondertussen is baan 1 ook voor ons beschikbaar en Leslie speelt de 2e single tegen Famke. Nu heeft Les nooit zo’n moeite met een paar spotlights hier en daar maar centrecourt tegen een 18-jarige is wellicht een tikje overdreven. De vlucht zit nog in het lijf en dat doet geen goed. Ondanks de aanmoedigingen van onze jongste supporters en een paar aanmoedigingen via de app gaat het hard. Zowel de ballen als de stand. De eer wordt gered met 1 game maar daar houdt het ook echt mee op. Gelukkig is ons team (afgezien van de lucky vakantieganger) inmiddels compleet dus baan 9 en 1 zijn respectievelijk voor Lenneke en Mariëlle. Lenneke mag beginnen tegen Ilona en laat de ballen weer als vanouds tot 2 cm boven de baan zakken voordat ze ze over het net terug mept. We weten het, we kennen het maar ieder keer weer denk je; Sla nou!! Het is haar wapen en het blijft fascinerend. Helaas scoort ze er deze keer niet genoeg puntjes mee, Ilona trekt aan het langste eind en ook het derde punt gaat verloren. Cappie staat ondertussen te buffelen op baan 1. Het is heet maar de slagenwisselingen zijn gelukkig niet al te lang. De service vanaf de overkant is snoeihard en vaak bij de eerste keer raak.
Zoniet dan is de tweede net zo hard dus het is even wennen zeg maar! Ook heeft Anouk een hele mooie dropshot in huis die eigenlijk vaak niet te belopen is maar cappie zou cappie niet zijn als ze daar geen antwoord op had! Ze vecht, buffelt, analyseert en komt steeds beter in de wedstrijd. En
weer is Jo daar! De rest van het team houdt zich wat afzijdig want de tips van José lijken hun uitwerking te hebben. Uiteindelijk slaat Anouk de verlossende bal uit en ons eerste punt is daar! Het is natuurlijk al weer ouderwets laat, het terras loopt alweer leeg op een paar dobbelende en
boeren(de) gasten na. We trekken ons er niet veel van aan en na een drankje slepen we ons weer naar de baan voor de dubbels. Ik kan er kort over zijn; het duurde niet lang. We moeten onze meerdere erkennen in dit jonge, frisse team dat de prioriteit nét iets meer bij tennis heeft liggen dan wij. Dan maar aan de borrel, daar zijn we iig goed in! Het vragenrondje was s’ochtends al een beetje voorbijgekomen dus die konden we skippen. Dan maar gelijk aan de juicy verhalen. Bij KLTV gebeurt niet zo veel op feestgebied dus we smullen van de Hillegomse verhalen. Hoofdpersonen zijn Sjoerd en Paul K die bij de ballen worden genomen door Eva en Tijgertje. Die laatste heeft haar naam te danken aan haar t-shirt keuze van die dag. Op onze leeftijd heb je zo’n print niet nodig om een tijger te zijn want dat doet de striae wel voor je maar dat weten die jonkies van Hillegom natuurlijk nog niet. Die besluiten dat het uiteindelijk tijd is om maar weer het feestje op de eigen club op te zoeken en na de verplichtte foto nemen we afscheid van elkaar. Wij drinken er nog eentje en besluiten dat de move op de barkruk maar niet in praktijk moet worden gebracht. Ondanks nog wat gezellige filmpjes uit Hillegom en de verleiding om daar nog even aan te haken gaan ook wij richting huis om alvast wat paaseieren te verstoppen. Het was een mooie dag ondanks de score. Even rust zal ons goed doen, 11 mei kunnen we er weer tegenaan. We Will grab them by the balls!

2 reacties op “By the balls

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.