Laatste competitiedag 2018

Mannen……..daar heeft ons damesteam niets mee te maken. Dat is het voordeel van een damesteam. Zeven zaterdagen op pad met 6 vrouwen is elke keer een feestje. Heerlijk beppen over alles wat er is gebeurd de afgelopen week en dan gaat het over het algemeen toch weer over de mannen. Je ontkomt er niet aan. De ene vrouw wil een man, de andere vrouw zoekt een man, de derde vrouw wil absoluut geen man, de vierde vrouw krijgt geen genoeg van haar man, de vijfde vrouw baalt van haar man en de zesde vrouw durft zelfs te mixen met haar man. Zo is er altijd wat te bespreken en duren de partijen soms te kort voor alle gesprekken die nog niet klaar zijn op het supporters bankje gelegen naast de tennisbaan. Eigenlijk zijn die gesprekken het beste onderdeel van de dag. Lief en leed wordt gedeeld op dit bankje. Soms is het een houten bankje, dan weer een groen uitgeslagen en dan weer een oranje bankje met soepele spijltjes waarbij je als vrouw jezelf lelijk kunt vastketenen als je niet uitkijkt. Het bankje is tegenwoordig zo populair dat menig dames teamlid liever op het bankje wil zitten dan een drie-setter spelen. Het is een bankje waarbij je ook veel leert. Een soort therapie naast de tennisbaan. Er wordt hard gewerkt aan het mentale gedeelte op dit bankje. Geen overbelaste spieren of natte truitjes, maar hoofdpijn vraagstukken of juist hilarische anekdotes. Natuurlijk gaat het dan vaak over de mannen. Berit heeft haar man gevonden maar nu is de vraag waar hij zich bevindt op deze aardbol. Ze heeft tevens haar toekomstbeeld uitgestippeld en daar zijn we trots op. Berit heeft nieuwe energie binnen ons team gebracht en andere vraagstukken. Het blijkt ook zo te zijn dat sommige vraagstukken voor Berit allang duidelijk zijn en dat dit alles te maken heeft met leeftijd. Jong, snel versus oud en zeker niet traag. Toch blijkt dames 2 nog goed in de markt te liggen en dat uit zich in de hoeveelheid mannen die om het bankje komen heen staan tijdens de wedstrijden, of zich uitsloven rondom de koffietafel van de dames en die interesse tonen tijdens de welbekende borrels na afloop. Zo zijn er tegenwoordig zelfs vaders die zich mengen binnen het team en dit vol overgave lijfelijk tonen binnen het team. Kortom, gespreksstof ten overvloede.

Weer terug naar de vrouwen….

Zo begin je aan de competitie en zo is het alweer de laatste speelronde. Want zoals met alles => als je het naar je zin hebt gaat de tijd snel. Veelste snel soms. Met Lisette in ons hart ❤️ worden we om 11:30 in Alkmaar verwacht. Juut en Len hebben deze x rijbeurt. Lenneke is benieuwd of er iemand deze rit bij haar in durft te stappen en zorgt dus dat ze op tijd bij kltv is zodat de auto van Juut niet al vol zit bij aankomst. 11:36 staat ze al parmantig klaar met “haar” witte bolide. Raampjes en achterklep wijd open ivm de heerlijke vislucht die nog vaag in de auto hangt van het avondeten de dag ervoor. 🙊
Al valt deze lucht super mee met de lucht die we in Alkmaar gaan meemaken in de duistere 👻kleedkamers waar kleine 💩kids worden verschoond. 🤢
Als 2e arriveert Juut met haar blauwe tuut. (Rijmt 🙃) Vervolgens de diva’s van de boulevard en Berit en Esther, onze trouwe puntenpakkers, volgen al snel. Marielle en Berit zijn zo moedig om in de witte bolide te stappen, maar wat wil je als je zelf handelt in reistabletjes. De navigatie wordt aangezet en zo vertrekken de 6 ladies in hun mooie pakjes, nogmaals dank, richting Alkmaar om minimaal 2 punten te pakken voor een mooie welverdiende 2e plaats. Met alleen de lieve meelevende dames van Voorhout boven zich, die reeds kampioen zijn. Dat moet toch gaan lukken?!?!?!?!
Juut schiet snel weg en Lenneke komt haar pas weer tegen als ze bijna in Alkmaar zijn. Len haalt rechts in, gebruikt haar knipperlichten deze x heeeel goed en schakelt door naar zijn 6 want ze wil er natuurlijk wel eerder zijn dat Juut in haar blauwe tuut. En dat lukt!! 😅Goede parkeerplekken worden uitgezocht om de grote tennistassen eruit te kunnen pakken langs een weg waar later Max Verstappen heen en weer lijkt te rijden.
🏎🏎🏎🏎🏎🏎🏎🏎 Jeetjemina, wat een lawaai. 🙉

Op naar de ladies van Alkmaar………..

Nadat we 50 treden op gelopen zijn, stappen we het levendige clubhuis van Alkmaar binnen. Alkmaar is een gezellige stad om te winkelen. Dat vonden de moeders uit Almaar ook en hadden daarom al hun kroost in het clubhuis geparkeerd en waren zelf de stad ingegaan. Met tv, tafeltennistafel, dartboard, sjoelbak en een PlayStation met Fortnite verveelden de kinderen zich in ieder geval niet. Na de Koffie, thee en cappuccino met koek werd de opstelling gemaakt. Met 6 vrouwen zijn er veel combinaties mogelijk. Die worden door cappie gemaakt en gedurende de week ook nog wel eens veranderd. Uiteindelijk beslist cappie wie wanneer en met wie speelt en dat werkt na 7 jaar nog steeds super. Judith en Berit gaan als eerste de baan op voor de singles..

En weer terug naar de goddelijke dames van KLTV2…

Ze lijken zo lief, braaf en burgerlijk maar tijdens de competitiedagen………De hele week moeten ze zich gedragen omdat het werk, manlief, vrouwlief, de kinderen en de postbodes dit van ze verwachten. En dan komt eindelijk weer de zaterdag, de dag waar ze zo van genieten, waar ze zichzelf kunnen zijn zonder dat iemand daar een mening over heeft en waar ze de andere blindelings durven te vertrouwen. Wat zijn het toch heerlijke “meiden”.

Als broekie/Benjamin/nieuwkomer ben ik in een heerlijk warm bad beland. Een bad met vijf blonde godinnen die een plekje in mijn hart hebben ingenomen. Wat zijn ze toch leuk. En zo kan ik nog wel even doorgaan over deze fantastische dames.

Mariëlle aca Cappie. Zelfs als ik voor het captain zijn betaald zou krijgen had ik niet zo goed kunnen doen als onze cappie. Een winnende opstelling bedenken, het team op sleeptouw nemen, ervoor zorgen dat iedereen zijn verhaal kwijt kan, en ga zo maar door. Eigenlijk is cappie gewoon de motor van het team. Zonder cappie zijn we eigenlijk net niks.

Judith, ik ben zo blij dat jij de eerste singel speelt. Die druk van eerste singel lijkt mij maar niks, ik zou eronder bezwijken. Nee Judith niet, tuurlijk is het kut dat je iets meer verliest dan je zou willen, maar dat zijn we nu alweer vergeten. We onthouden jouw Roland Garros waardige partijen, je witte melkflessen die toch bruiner zijn dan we denken en je heerlijke humor. Kortom je bent een schat.

Leslie de spin/slice machine. Jaja menig tegenstander weet geen raad met de beruchte spin slice combinatie. En tijdens deze combinatie blijft je haar prachtig zitten, make up vervaagd niet onder de druk en de teamoutfit valt bij jou altijd mooi in de plooi. Heerlijk om naar te kijken, met een klein sprankje jaloezie. Want waarom krijg ik wel een tomatenhoofd en jij niet? Ik kan met bewondering naar je kijken, op de tennisbaan maar ook daarnaast.

Lenneke is next level. Ken je dat moment dat je iemand ontmoet en bij jezelf denkt, shit deze persoon is gewoon next level, hoe goed ik mezelf ook kan voordoen, hoeveel moeite ik er ook in steek ze blijft altijd next level. Dat heb ik dus bij jou Len. Brandweervrouw, een veel stoerder beroep bestaat niet dus dat levert je al 10 punten op. Intens lange benen, heb ik altijd al gewild maar heb ze niet, dus ook 10 punten. Ballen bij het net onderscheppen in de dubbel, onmogelijk, wil ik dus ook! Nog eens 10 punten. En daarboven op ben je ook nog heel fit. Zoals ik al zei, je bent next level. Oh bijna vergeten, altijd te laat komen, levert je gek genoeg ook 10 punten op. Kom maar niet op tijd, is voor ons allemaal een beetje onwennig.  

Esther de puntenpakker. De vertrouwde vierde singel. Het inspelen win je altijd, de tegenstander zie je bij de derde bal met paniek in de ogen en knikkende knietjes zichzelf overeind proberen te houden. Je bent berucht in de competitie. Ze hebben gewoon geen kans. Je hebt alles terug en die ballen zijn onmogelijk. Misschien komt het wel door de witte sokken of door de maandag. Nu nog een man voor me vinden en je leven is compleet 😉

Alkmaar 3-3 maakte me vrij weinig uit, ik had weer een geweldige zaterdag met mijn meiden. En het allerlekkerste is toch om de dames een beetje voor de gek te houden.

Zo zie je, we zijn gewoon een sportief team, jaaa dat zijn wij.

Tennis is echt ons liefhebberij.
Altijd gaan we flink te keer.
Vliegensvlug draven we heen en weer.
We raken de ballen, ze suizen over het net.
En zo winnen al deze 6 meiden wel een set.

De laatste competitiedag alweer van 2018… En we kunnen wel concluderen dat dit het jaar was van de tegenstrijdigheden. Ups en Downs, een Traan en een Lach, Jong en Oud, Winst en Verlies. Dat laatste geldt op de baan maar ook ernaast. We verloren tot ons groot verdriet onze dierbare Lisette die voortaan altijd vanaf haar eigen “zijlijn” daarboven met ons meeleeft. We wonnen daarentegen onze jongste aanwinst Berit, die nu al een plekje in ons team én in ons hart heeft en niet meer is weg te denken. Hopelijk denkt ze daar zelf net zo over want het blijft toch opvallend dat ze aan het begin van het seizoen nog niet zo goed wist wat ze met haar leven wilde en na een paar weken met ons optrekken het gevoel heeft dat ze psychologie moet gaan studeren 🤔. Ber, blijf alsjeblieft bij ons…..Door jou voelen wij ons ook weer een beetje jong en kunnen we nog wel een paar jaartjes door in de 17+! Fit zijn we in ieder geval nog wel. Het is denk ik één van de weinige seizoenen die blessurevrij wordt afgesloten (op een klein tenniselleboogje na, maar dat mag de pret niet drukken). Tja, en whats next?? We zijn dit jaar als tweede geëindigd! Als we deze stijgende lijn doortrekken vieren we volgend jaar het kampioenschap maar dan zullen de dames van Voorhout toch echt hun heil elders moeten zoeken. Het verschil blijft gewoon te groot op de baan maar het is ze gegund. De betrokkenheid onderling tussen de teams is van grotere waarde. De steun bij ons verlies en de felicitaties bij onze winst zorgen ervoor dat je ze de tennisles vergeeft.

Wij kunnen gewoon zeggen dat we kampioen zijn van de rest van de poule en dat we het leukste team hebben van de hele competitie. Ik ga de zaterdag momentjes met jullie missen! Gelukkig hebben we 14 juli nog in de planning. Dat wordt niet alleen een feestdag voor de Fransen maar ook voor dames 2! Ik kijk er naar uit om jullie hier te ontvangen en dan laten we alle verhalen nog eens de revue passeren onder het genot van een lekker drankje en een hapje (of twee). Vive dames 2! 🥈

Twee stippen

Toppers hebben twee stippen. Als dit gezegd wordt door Berit dan weet je dat het waar is. Gevleugelde uitspraken passeren regelmatig de revue tijdens slopende wedstrijden, zoals ook deze week. Berit heeft inmiddels besloten om psychologie te gaan studeren. Wij begrijpen direct waar dit vandaan komt. Berit wist dit allang al.

Het is inmiddels zaterdag 26 mei. De dag blijkt achteraf de warmste meidag te zijn sinds 1901. Dames 2 laat vandaag 2 x 2 stippen zien, wat een uitermate goed resultaat doet vermoeden. Toch zijn we een beetje van de kaart. Lenneke vertoeft op Texel met wat brandweermensen en Leslie vertoeft op Buenes Airos met Luuk en wat KLM mensen. We moeten vandaag dus allemaal twee wedstrijden spelen in deze verzengende hitte. De tegenstanders zijn ietwat verlaat maar Berit laat ons weer verrassen. Ze heeft zelf een taart gemaakt met een heleboel zwarte stipjes op rode aardbeien en dat laat een ieder zich goed smaken. Het consumeren van stipjes blijkt nog effectiever te zijn dan er alleen maar twee te hebben. Alleen Ivy liet haar stukje taart voor een gedeelte staan en dat heeft ze later op de dag duur moeten verkopen.

Berit ging als eerste de baan op. Waarschijnlijk had zij de hele week al stipjes tot zich genomen want het geweld was overweldigend. Ze gunde de tegenstander niet eens twee stipjes en kwam naar twee kwartier lachend van de baan – 6/0 6/1. Waarschijnlijk wilde ze indruk maken vandaag op een Katwijkse Eddy. Een jongen met twee blinkend mooie voortanden en idem dito handen. Zelfs de 45 plussers hadden deze jongen in het vizier gekregen. Deze Eddy had alleen oog voor de wapperende manen van strawberit maar daar moest ze zelf aan wennen. Deze aandacht voelt wat onwennig maar bij het zien van de tweede service wist Berit het zeker. Dit moest een projectje worden vandaag. Vaders voelen dit aan hun water. Onheilspellend kwam deze dichterbij toen het oogcontact bijna was voltooid. Berit zette uit pure zelfverdediging haar zonnebril voor haar twee ogen en toen was de betovering verbroken. Pappa blij maar Essie in alle staten. Het zou en moest vandaag gebeuren. Het was immers de warmste meidag sinds 1901. Alle stippen stonden gunstig en Berit wist dit als geen ander.

Judith heeft zeker twee stippen die op haar lijf geschreven staan  en wist na drie sets de wedstrijd naar zich toe te trekken. Heleen had hier oren naar gekregen en kwam in allerijl ons aanmoedigen. Hoe meer stippen, hoe meer vreugd. Zeker Aurora had hier geen moeite mee.

Esther had haar man Tim geappt met de vraag of hij wilde komen kijken. We hadden nog geen supporters en voelde ons toch wat ontstipt. Tim is de grondlegger van het hele stippen verhaal. Er zijn zelfs twee stippige lieveheersbeestjes te koop waarmee je je leven of tuin kunt verrijken. Zij reageren op elke situatie, staan altijd klaar en hebben een onuitputtelijke energie. Echte toppers, waar dames 2 met ietwat jaloezie naar omkijkt. Tim weet dit allemaal en zoekt dit uit. Over psychologie gesproken.

Esther had haar twee stippen goed ingesnoerd en kon na twee minuten de baan alweer af. De plaspauze van de tegenstandster had langer geduurd. Die worstelt af en toe met tena’s en daar komen natuurlijk geen stippen aan te pas.

Marielle had haar stippen goed bedekt maar was ze af en toe ook even kwijt. Daardoor raakte ze uit balans en probeerde met allerlei middelen haar evenwicht weer terug te vinden. Na twee en een half uur zwoegen was daar de genade klap precies tussen de twee stippen van de tegenstanders waardoor het iet nuttigen van het laatste stukje stippen taart haar fataal is geworden. Dames 2 kwam met 4-0 uit de singles.

Het stond eigenlijk al 5-0 omdat de eerste dubbel  even tussendoor was gespeeld. Met twee gestipte ballen wisten ze de wedstrijd naar zich toe te trekken. Wat een prestatie , wat een geweld en wat een feest om naar te kijken. Cappie was toen eigenlijk nog bezig met haar wedstrijd en heeft voor het eerst dit seizoen geen borrel kunnen nuttigen voor 22.00 uur in de avond.

Esther en cappie moesten nog de baan op voor een dames dubbel. Toeschouwers en spelers waren al naar huis om met hun stippen te spelen maar Es en Cap stemden de stippen op elkaar af. Niks geen warme hap, lekker wijntje of de borrelhap van Juut….Nee, er moest gewerkt worden net als alle andere dagen. De blaren hadden inmiddels de vorm aangenomen van twee grote stippen op beide grote tenen. Was dit een voorteken of zouden er nog meer ontstaan op andere plekken. Essie had er alle vertrouwen in. Dit werd minder toen de knallen in de lucht kwamen door de overwinning van de voetbalclub Katwijk. Bij elk vuurwerkattribuut stopte zij de voorste stipjes van haar vingers in haar oren om maar niet teveel ontregeld te raken. Maar ja, vingers in de oren betekent geen vingers om het racket en dit is wel wat er nodig is om te winnen. Na 22.00 uur ging het zicht ook nog eens een rol spelen (of was het toch de leeftijd..) en verzocht de tegenpartij voor wat extra licht. Essie en cap moesten nog maar twee puntjes dus dat lieten we ons niet wijsmaken. Twee klappen en de wedstrijd was binnen. En zo gebeurde het….dames 2 won met 6-0 op de warmste meidag sinds 1901.

Cappie heeft inmiddels ook beestjes besteld met twee stippen. Niet de exemplaren met 4 of 6 want daar is toch altijd iets mee aan de hand. Als je naar het leven kijkt, zijn tweetallen heel belangrijk en bijzonder. Denk maar aan de meeste zintuigen en ledematen, een tweelingzus of broer, twee ouders, symmetrie, twee fietsbanden en noem het maar op. Alleen je krijgt in het leven zelden een tweede kans. Pak en koester de eerste en laat je altijd van je beste kant zien, dan heb je geen tweede kans of tweede stip nodig. Je bereikt het al met die ene, de enige of met je eigen team. Cappie voelt zich bevoorrecht en houdt met elke stip van haar team. Voorhout bedankt voor de steunbetuigenissen en het mooie boeket. Dat heeft ons goed gedaan.

Dames 2 gaat voor de twee stippen, de tweede plek en we hebben ons nog nooit zo goed gevoeld.